Quelqu'un m'a dit...

shapeimage_2.png

President Nicolas Sarkozy ziet op een kille winteravond op France 2 de verleidelijke Carla Bruni in een sensuele reclamespot van autoconstructeur Lancia. “Die wil ik wel” sist de kersverse vrijgezel tussen zijn tanden. De volgende morgen staat er een gloednieuwe Lancia Musa voor de deur van het  Elysée. “Misleidende reclame” concludeert de president en hij lanceert onmiddellijk het voornemen om de Franse staatstelevisie reclamevrij te maken. Een presidentiële klacht bij de lokale JEP wordt gehoord door de gebroodroofde Bruni, die dan maar uit de kleren gaat voor een Spaans mannenblad. Kwestie van haar inkomstenstroom te verzekeren. Zij trekt daarna haar stoute gitzwarte knielaarzen aan en begeeft zich richting presidentiëel paleis. “Quelqu’un m’a dit...” stamelt ze als Sarkozy de poort opent. Nicolas, verrast door de vernieuwde auto-regulering van de reclamesector, is tevreden met deze rechtmatige rechtzetting en ontvangt Bruni met open armen. Op dat moment verschijnt de ondeugende Cupido met pijl en boog en roept “sta op en vlucht naar Egypte”, een raad die het koppel, de bijbel indachtig, onmiddellijk ter harte neemt.

Enkele honderden kilometers noordelijker zit een zekere MR uit Ch. diep uitgezakt voor de beeldbuis. Toevallig heeft hij afgestemd op RTBF waar hij een stralende Nicolas op de luchthaven Charles De Gaulle nog net “Bye Bye France” hoort roepen. En dan dat reclameblok met H&M en Madonna. “Die wil ik wel” sist MR van de MR tussen zijn tanden en hij trotseert de druppels (want het regent in Parijs) en haast zich naar de H&M in Charleroi.  Maar hij vindt in de H&M in Charleroi zijn gading niet. Dus trekt onze Richard Miller als een Don Quichote tegen de windmolens (nomen est omen) ten strijde. Hij lanceert onmiddellijk het voornemen om de Waalse staatstelevisie reclamevrij te maken. En vriend Jaspaert krijgt een onverwijlde klacht toegstuurd. Nu maar afwachten of de JEP zijn werk goed doet... of ze gaan weer onder vuur liggen.

Ik ontwaak uit mijn diepe slaap en moet tot mijn grote verbijstering vaststellen dat er toch wat surrealistische waarheden tussen mijn freudiaanse droombeelden geslopen zijn. Je houdt het toch niet voor mogelijk. Een liberaal die reclame op RTBF wil verbieden. Want het is blijkbaar de schuld van die reclame dat de programmatie zo slecht is. Een bizarre redenering maar het is ‘bon ton’ om met een beschuldigend vingertje naar reclame te wijzen. Dan hoeven we niet naar de echte oorzaken van de mindere RTBF programmatie te zoeken. Trouwens. Heeft deze excellentie al eens nagedacht hoe hij zijn waanidee moet financieren? Hoe hij betere programma’s maakt met minder centen? Heeft de ex-minister al eens nagedacht over de ernstige economische en sociale implicaties?

Volgens sommigen is dit een storm in een glas water. En kunnen we dus rustig verder dromen. Misschien hebben ze gelijk. Toch is het onze plicht om als sector -adverteerders, agentschappen en media- een duidelijk signaal uit te sturen naar deze politiekers. Zodanig dat ze eindelijk eens begrijpen wat de toegevoegde waarde is van ons vak en onze sector.


<Column gepubliceerd in PUB, 20 maart 2008>

©The House of Brands bvba @ 2015